Kliknij tutaj --> 🪅 grupy krwi na świecie mapa

Zgodnie z prawem Mendla, dziecko dziedziczy po każdym z rodziców po jednym allelu, przy czym dodatni (D) zawsze jest dominujący nad ujemnym (d). W praktyce więc grupa krwi Rh+ może powstawać jako: To, z jakim skutkiem mogą się łączyć grupy krwi, obrazuje poniższa tabela: Obecnie istnieje ponad 35 systemów podziału krwi na grupy. Jednak system AB0 jest często stosowany w praktyce klinicznej. Jednocześnie czwarta grupa krwi jest najrzadsza. Jej właścicieli wyróżnia szczególny charakter, usposobienie i maniery. Grupy krwi – zestawy antygenów obecnych na powierzchni krwinek czerwonych i innych komórek krwi. W zależności od układu grupowego brane są pod uwagę różne zestawy antygenów. Niezgodność w obrębie układu grupowego wiąże się z reakcją odpornościową organizmu, polegającą na wytworzeniu przeciwciał skierowanych przeciwko nieprawidłowym antygenom, obecnym na erytrocytach COVID-19 a grupa krwi. Antygen grupy krwi A najsilniej przyciąga koronawirusa SARS-CoV-2. Naukowcy wyjaśniają, jak wirus infekuje ludzi. Uważają, że białko, znajdujące się na powierzchni koronawirusa ma łatwość wiązania się z grupą krwi A. Wyniki badania zostały opublikowane 3 marca 2021 w czasopiśmie „Blood Advances”. Grupa krwi to zestaw antygenów występujących na krwinkach czerwonych. Wyróżniamy grupy krwi: A, B, AB oraz 0. Dodatkowo każda grupa charakteryzuje się czynnikiem Rh, czyli obecnością antygenu D lub jej brakiem. Co decyduje o tym, że mamy np. grupę krwi 0, a nie A? Site De Rencontre Seniors Gratuit Non Payant. Karl Landsteiner, austriacki lekarz patolog i immunolog, profesor uniwersytetu w Wiedniu (od 1911) oraz Rockefeller Institute for Medical Research w Nowym Jorku (od 1922) w 1901 odkrył, że w krwinkach czerwonych występują dwa antygeny, które warunkują zjawisko aglutynacji (zlepiania się krwinek) w zetknięciu z krwinkami o odmiennej strukturze antygenowej. Na podstawie tych obserwacji wyróżnił trzy grupy krwi A, B, O, za co otrzymał w 1930 Nagrodę Nobla. W 1940 z Alexandrem Wienerem odkrył czynnik Rh. W 1902 roku Alfred von Castello i Adriano Sturly odkryli czwartą grupę krwi AB. Podział ten, pod nazwą systemu ABO funkcjonuje do dzisiaj. Częstotliwość występowania poszczególnych grup krwi jest bardzo zróżnicowana. Każda z grup zawiera genetyczny przekaz określający predyspozycje organizmu do pewnych chorób. System antygenów obecnych w czerwonych krwinkach jest specyficzny i indywidualny dla każdego człowieka, podobnie, jak odciski palców, czy też DNA. "Grupa krwi jest kluczem, który otwiera drzwi do tajemnic zdrowia, choroby, długowieczności, witalności i odporności psychicznej." Grupy krwi O, A ,B, AB, powstawały w różnych okresach czasu, w różnych warunkach bytowych, co oznaczało konieczność dostosowania się człowieka do zmieniających się okoliczności. Zmieniał się sposób odżywiania, reakcji na stres, odpoczynku, który miał zapewnić regenerację organizmu. Zmiany te wywarły ogromny wpływ na systemy trawienny i immunologiczny - obszary, w których znaleziono największe różnice między grupami krwi. To co jest żywnością dla jednego człowieka może być dla drugiego trucizną. Często to obserwujemy w naszym codziennym życiu, kiedy w jednej rodzinie są osoby z różną grupą krwi. Jedzą to samo, żyją w tych samych warunkach, a jednak jedni chorują , a drudzy- nie, jedni są szczupli, a drudzy- nie. Nie zastanawiamy się nad tym, ale sprawa dotyczy lektyn – związków, które przy zetknięciu się z antygenem naszego ciała wyzwalają niekorzystny dla ogólnego zdrowia proces aglutynacji, czyli sklejania krwinek krwi. Nie atakują one każdego organizmu w jednakowym stopniu, lecz posiadają ściśle ukierunkowane upodobanie do antygenów konkretnej grupy krwi. Np. lektyny zawarte w kurczakach najchętniej atakują komórki ciała ludzi z grupą krwi B, zaś lektyny zawarte w majonezie najagresywniej zachowują się w stosunku do komórek ludzi o grupie A. Aglutynacja (sklejanie) powodowana przez lektyny może mieć bardzo poważne następstwa dla zdrowia, np. dochodzi do wzmożenia procesów gnilnych zachodzących w jelitach, objawiających się początkowo wzdęciami , które utrzymując się przez dłuższy okres czasu, zwiększają ryzyko nowotworów przewodu pokarmowego. Inne zagrożenia spowodowane aglutynacją to zagęszczanie krwi i powstawanie skrzepów, które podwyższają ryzyko zamknięcia światła tętnicy, czego skutkiem może być zawał serca lub udar niedokrwienny mózgu. Zwykle nie zastanawiamy się nad naszą krwią, która płynie sobie naszymi żyłami i tętnicami. A przecież jest to siła natury, która zawiera kod DNA dany nam przez naszych przodków. Elementy krwi reagują z tym co zjadamy. Musimy zatem nauczyć się tak dobierać dla siebie pożywienie, abyśmy mogli cieszyć się dobrym zdrowiem jak najdłużej. Wszelkie informacje możesz uzyskać w książce dr Petera D’Adamo pt.: Jedz zgodnie ze swoją grupą krwi. Dwaj lekarze dr James D'Adamo i jego syn dr Peter J. D'Adamo przez 45 lat prowadzili badania na temat zależności pomiędzy grupą krwi, a zapotrzebowaniem na składniki odżywcze, podatności każdej z grup na choroby, a także możliwości obronnych organizmu. Swoje doświadczenia, poparte badaniami klinicznymi dr Peter J. D'Adamo umieścił w książce "Jedz zgodnie ze swoją grupą krwi", która zyskała ogromną popularność na całym świecie. Zachęca bowiem ona do profilaktyki oraz leczenia chorób za pomocą diety zgodnej z grupą krwi. Dzięki informacjom zawartm w książce , naukowcy CaliVita International, opracowali wspaniały preparat Vital ( jedyny tego typu na polskim rynku.) Powstał Vital O, Vital A, Vital B, Vital AB. Każdy z nich zawiera ok. 40 składników dostosowanych do potrzeb określonej grupy krwi. Stosując go możesz spokojnie powiedzieć: „Daję sobie to , co najlepsze.” Człowiek wędrował do różnych części świata, gdzie musiał się przystosować do zastanych tam warunków klimatycznych. Rasy ludzkie są więc wynikiem możliwie jak najlepszej adaptacji do odmiennych warunków. Kolor skóry zależny jest od ilości zawartej w niej melatoniny - hormonu aminokwasowego, powodującego zmianę stanu skupienia melaniny (czarnego pigmentu) w melanocytach (komórkach barwnikowych) skóry i tworzenia się jej skupisk. Liczba melanocytów we wszystkich rasach właściwie się nie różni, jedynie ich rozmieszczenie jest charakterystyczne dla każdej z ras. W warunkach częstego operowania silnych promieni słonecznych, najkorzystniejsze są ścisłe skupiska tych komórek, dzięki którym pochłaniane są promienie ultrafioletowe - taką adoptacją do środowiska wykazuje się rasa czarna (rys 1). Promienie słoneczne są niezbędne organizmowi, więc jeśli jest ich niewiele należy je jak najlepiej wykorzystać, w czym ułatwia biała skóra, która przepuszcza promieniowanie UV potrzebne do produkcji witaminy D, regulującej gospodarkę wapniową i fosforową organizmu. Organizmy ludzi żyjących w danych strefach klimatycznych musiały się przystosować do panujących tam warunków. Sama budowa ciała zależy od temperatury panującej zazwyczaj na danym terenie, generalnie ludzie z gorących i suchych stref są wysocy, szczupli, co zapewnia im szybką wymianę ciepła. Natomiast krępą budową ciała i krótkimi kończynami charakteryzują się ludzie z zimnych stref klimatycznych, gdyż taka budowa ciała pozwala na większą proporcje tkanki tłuszczowej, dzięki czemu ciepło jest dłużej zatrzymywane w organizmie. Różnice między rasami są najbardziej widoczne, gdy przyjrzymy się twarzom, nie chodzi tu wyłącznie o kolor twarzy, lecz również o jej kształt, który również jest przejawem dostosowania się do środowiska. Przykładem może być twarz mongoloidów, która została zabezpieczona przed chłodem poprzez zmniejszenie jej wielkości (zdj. 2) - oczy zostały otoczone poduszkami tłuszczu, co zapewnia ochronę gałki ocznej i zatok przed zimnem. Również zawartość tlenu w powietrzu decyduje o naszym wyglądzie. Cechą charakterystyczną mieszkańców gór jest zwiększona klatka piersiowa (zdj. 3) , co spowodowane jest tym, że zawartość tlenu na tych terenach jest niska, więc należy wdychać i wydychać większe porcje powietrza. Środowisko, w którym żyjemy jest niezmiernie zróżnicowane i żeby w nim przetrwać musimy się do niego przystosowywać, proces ten trwa od zarania ludzkości i jest on powodem różnorodności wśród ludzi. Wszyscy ludzie żyjący na Ziemi, bez względu na rasę, należą do jednego gatunku - homo sapiens, czyli człowiek rozumny. Klasyfikowanie ludności świata pod względem rasowym napotyka duże trudności. Wynikają one z ogromnego zróżnicowania rodzaju ludzkiego oraz migracji zarówno prehistorycznych, jak i późniejszych. Podział na rasy wynika z porównania takich cech jak: kolor skóry i oczu, kształt głowy, kolor i kształt włosów, wielkość i budowa ciała, grupy krwi. Niektórzy antropologowie wyróżniają ponad 20 ras ludzkich. Francuski zoolog, anatom i ewolucjonista George Cuvier opisał w 1798 roku trzy rasy (dziś nazywane najczęściej odmianami lub wielkimi rasami) ludzkie: białą (europoidalną), czarną (negroidalną) i żółtą (mongoloidalną). Intuicyjnie wyróżniono je od dawna, jednak dopiero G. Cuvier przedstawił naukowy opis różnic fizycznych typów człowieka, uwzględniając nie tylko kolor skóry, ale i inne cechy, zwłaszcza proporcje części ciała, kształt czaszki, twarzy, nosa, kształt i barwę oczu, intensywność i rodzaj owłosienia. Jego zasługą jest też zaliczenie amerykańskich Indian do odmiany żółtej. Przedtem, mimo licznych podobieństw w wyglądzie do mieszkańców Azji Wschodniej, byli oni uznawani za odmienną wielka rasę zwaną „czerwoną (nazwa jest mylącą, pochodzi bowiem od obrzędowego malowania przez niektóre plemiona indiańskie skóry na czerwono) lub amerykańską. Wprawdzie podział G. Cuviera zaczęto krytykować niemal natychmiast po jego ogłoszeniu, jako zbyt mało szczegółowy, nie uwzględniający ogromnego fizycznego zróżnicowania gatunku Homo sapiens , przetrwał on jednak do dzisiaj, dzięki swej prostocie i zwróceniu uwagi na cechy najłatwiej obserwowalne. Oprócz niego stosowane są jednak także inne, bardziej szczegółowe. Często stosowany jest podział ludzkości na 4 odmiany, oprócz opisanych przez G. Cuviera wyróżniona jest wówczas odmiana australoidalna, do której zaliczani są pierwotni mieszkańcy Australii i Malezji. Niekiedy za odrębną czwartą wielką rasę uznawana jest „rasa brunatna”, do której zaliczane są liczne ludy Azji Południowo – Wschodniej, w rzeczywistości powstałe z wymieszania różnych odmian. Klasyczny podział rasowy (3 rasy główne): Rasa biała (europeidalna, kaukaska) dzieli się na trzy gałęzie: europejską - ludy Europy i ludność pochodzenia europejskiego w obu Amerykach, Australii, Nowej Zelandii, RPA oraz Rosjanie w Azji; semicko-chamicką - głównie Arabowie w północnej Afryce i na Bliskim Wschodzie; indyjsko-irańską - ludność Azji Południowo-Zachodniej (np. Turcy, Irańczycy) i północnych Indii. Rasa żółta (mongoloidalna) składa się z 2 gałęzi: azjatyckiej - Chińczycy, Mongołowie, Koreańczycy, ludy Syberii i Dalekiego Wschodu (np. Jakuci, Ewenkowie) oraz Eskimosi; amerykańskiej - są to Indianie obu Ameryk. Rasa czarna (negroidalna) dzieli się na 2 gałęzie: afrykańską - zamieszkującą tereny na południe od Sahary - są to Murzyni sudańscy, Murzyni Bantu, Pigmeje, Buszmeni, Hotentoci, należą do niej również potomkowie murzyńskich niewolników w obu Amerykach; oceaniczną - są to aborygeni w Australii, Papuasi na Nowej Gwinei oraz ludy Melanezji. Oprócz ras głównych wyróżnia się też formy przejściowe między rasami, czyli ludy mające mieszane cechy dwóch różnych ras. Są to: forma przejściowa między rasą białą a czarną - zamieszkuje Czad, Sudan, Etiopię, Erytreę, Somalię, część Kenii oraz południowe Indie; forma przejściowa między rasą białą a żółtą - są to ludy centralnej Azji (np. Kazachowie, Ujgurzy) oraz Metysi w obu Amerykach (najwięcej w Meksyku); forma przejściowa między rasą żółtą a czarną - zamieszkuje Japonię, Półwysep Indochiński (Wietnam, Kambodżę, Tajlandię), Archipelag Malajski (Indonezyjczycy), Filipiny oraz wyspy Mikronezji i Polinezji. Innym obszarem występowania tej formy jest Madagaskar. W 1962 r. przedstawiony została, a następnie zyskał dużą popularność, podział na 8 ras, stanowiący w zasadzie rozszerzenie propozycji Cuviera. Wyróżnia się w nim: rasę europejską – cechującą się najjaśniejszą skórą, znacznym odsetkiem blondynów i osobników jasnookich (zwłaszcza niebieskookich), silnym zarostem i owłosieniem ciała u mężczyzn; oczy są często migdałoksaztałtne; należą do niej ludy Europy, napływowa ludność Ameryk, Australii, Nowej Zelandii, RPA, Rosjanie w Azji oraz Arabowie w Afryce i Azji; rasę indyjską – o stosunkowo ciemnej skórze, ale europeidalnych rysach twarzy (np. na ogół wąski nos), wysokim wzroście, granatowoczarnych, prostych lub falistych włosach; zamieszkującą Półwysep Indyjski; rasę azjatycką – o żółtej skórze, twarzy zwykle płaskiej, z częstym występowaniem fałdy mongolskiej (fałda skórna zakrywająca od góry wewnętrzny kat szpary ocznej i górną powiekę, jej obecność powoduje „skośne oczy”), włosy są na ogół czarne, grube i proste; występującą w Azji, na wybrzeżach Ameryki Północnej i na Madagaskarze; rasę amerykańską – o żółtej lub brunatnej skórze, czarnych i prostych włosach, rasa ta cechuje się wyraźną odrębnością pod względem grup krwi, niemal zupełnie brak u jej przedstawicieli grupy A; są to Indianie obu Ameryk; rasę polinezyjską – o jasnobrunatnej skórze, twarzach z często występującą fałdą mongoloidalną, włosach czarnych, prostych lub falistych; są to ludy Polinezji i Mikronezji; rasę afrykańską – o wyraźnie ciemnej, często czarnej skórze, włosach wełnistych, lub typu fil-fil, oczach bardzo ciemnych i płytko osadzonych, słabym zaroście i owłosieniu, szerokim, spłaszczonym nosie, grubych, często wywiniętych wargach, słabo wykształconej bródce; jest to czarna ludność żyjąca na południe od Sahary; rasę australijską – o skórze ciemnobrunatnej, falistych włosach, silnym zaroście, wydatnych łukach brwiowych, szerokim nosie o bardzo niskiej nasadzie, wielkich zębach trzonowych i przedtrzonowych; są to aborygeni w Australii; rasę melanezyjską – o „murzyńskim wyglądzie” (ciemnej, często czarnej skórze, słabym owłosieniu, szerokim, spłaszczonym nosie itd.), cechującą się nadto niemal całkowitym brakiem osobników o grupie krwi RH – minus; zajmującą Nową Gwineę i wyspy Melanezji. Rasy europejska i indyjska stanowią odpowiednik białej odmiany człowieka, azjatycka, amerykańska i polinezyjska – żółtej, a afrykańska, australijska i melanezyjska – czarnej. Zdecydowanie największą mieszanką ras jest ludność Ameryki Łacińskiej. Występuje tam rdzenna ludność indiańska należąca do rasy żółtej, potomkowie białej ludności pochodzenia europejskiego oraz potomkowie murzyńskich niewolników. Doszło tam do zjawiska metysażu, czyli wymieszania się ludności o różnych cechach rasowych. Słowo Metys używane jest najczęściej na określenie mieszkańca rasy europejskiej i amerykańskiej (Białego i Indianina), jednak często nazywa się tak każdego mieszańca dwóch ras. Proces mieszania się ras ludzkich jest zapewne długotrwały, jak istnienie ras. Uległ on nasileniu w ostatnich kilku stuleciach w związku z masowymi przemieszczeniami ludności w skali globu (zwłaszcza kolonizacją europejską obu Ameryk i wywozem niewolników z Afryki do Ameryki i do krajów arabskich) i coraz większymi ułatwieniami kontaktów międzyludzkich. Rasizm Rasizm to doktryna głosząca, ze ludzie dzielą się na rasy nie tylko ze względu na cechy somatyczne (budowa ciała, kolor skory) ale i psychiczne. Rasy są nierówne, "wyższe", "niższe". Mieszanie ras prowadzi do degeneracji ludzkości, upadku cywilizacji i kultur. Według tego przekonania konieczne jest trosko o czystość rasowa i stosowanie segregacji rasowej. Jednakże argumenty z dziedziny genetyki, antropologii, psychologii, czy historii kultury, przytaczane na poparcie tych poglądów nie znalazły potwierdzenia w wynikach wielu przeprowadzonych testów, i można bezspornie twierdzić, że mają one podłoże społeczno-ekonomiczne, a nie genetyczne. Nie znalazły również poparcia próby wykazania, że krzyżowanie się ras ma ujemne skutki biologiczne, czyli że potomstwo przedstawicieli różnych ras jest umysłowo, lub fizycznie mniej sprawne, niż potomstwo pary tej samej rasy. Za twórców rasizmu uważa się: dyplomatę francuskiego z XIX w. Hrabiego Gobineau (uznawał wyższość rasową Germanów) i niemieckiego filozofa pochodzenia angielskiego Chamberlaina, tworzącego na przełomie XIX i XX w. (teoria o wyższości rasy aryjskiej). Nienawiść rasowa Twierdzi się czasem, że awersje między poszczególnymi typami ludzkimi są nieuniknione. Jest to jednak niezwykle błędne założenie, gdyż dowiedziono, że dzieci różnych ras, wychowane razem, nie wykazują żadnych antagonizmów. Nie ulega więc wątpliwości, że nienawiść rasowa istnieje jedynie wtedy, kiedy zostaje wpojona. Gdy po I wojnie światowej, i w okresie wielkiego kryzysu gospodarczego dla Niemiec nadszedł czas niepowodzeń, antysemickie doktryny nazistów stały się podstawą do obarczania winą za to ludności żydowskiej. Niezwykle wygodne jest mieć grupę ludzi, odcinającą się znacznie od naszej grupy, przeciwko której można skierować agresję bez urażenia sąsiadów. Fakt ten wykorzystali faszyści w Wielkiej Brytanii: we wschodniej dzielnicy Londynu usiłowali wywołać rozruchy antysemickie, w Cardiff zaatakowali Murzynów, w Liverpoolu zaś obiektem ich prześladowań stali się Irlandczycy. Tego rodzaju psychologiczne skłonności podtrzymują w gruncie rzeczy ci, którzy odnoszą korzyść z rozłamów rasowych i narodowościowych. Na wielu obszarach współczesnego świata ciemnoskórzy stanowią potężne źródło taniej siły roboczej dla farmerów i przemysłowców. W przypadku wzrostu ich płac lub poprawienia warunków pracy, zyski mogłyby zmniejszyć się lub spaść do zera. Na przykład w jednym z okręgów górniczych w południowej Afryce, w roku 1937 przeciętny dochód w skali rocznej wynosił dla 36 tysięcy robotników europejskich 390 funtów szterlingów, zaś dla 280 tysięcy robotników nie-europejskich - 47 funtów szterlingów. Gdyby wszyscy robotnicy byli zrzeszeni w związkach zawodowych, tak jak na niektórych obszarach Stanów Zjednoczonych, niższa pozycja ekonomiczna robotników nie-europejskich uległaby na pewno szybkiej poprawie na niekorzyść ich pracodawców. Z tego też względu w interesie grupy rządzącej i pracodawców leży utrzymanie podziału rasowego i podbudowywanie tego stanowiska fałszami z dziedziny biologii człowieka. Najrzadsza grupa krwi: Grupy krwi w Polsce – od najrzadszej do najczęściej występującej Najrzadsza grupa krwi to AB Rh (-). Szacuje się, że występuje ona u zaledwie 1% Polaków. W Polsce najczęściej występującą grupą krwi jest A Rh + (32% Polaków). Tuż za nią plasuje się grupa 0 Rh+, a na trzecim miejscy B Rh+ (15%). Najważniejsze w poniższym artykule: Wśród Polaków najczęściej występującą grupą krwi jest A Rh+. Najrzadsza grupa krwi w Polsce i na świecie to AB Rh-. Nazwa grupy krwi (A, B, AB lub 0) zależy od białek występujących na czerwonych krwinkach oraz przeciwciał znajdujących się w osoczu. Jeśli we krwi występuje dodatkowo antygen D, wówczas mówimy, że krew jest Rh (+). W przypadku jego braku mamy Rh (-). Znajomość grup krwi ma szczególne znaczenie w trakcie transfuzji. Na początek zróbmy małą powtórkę z lekcji biologii. Czym w ogóle są grupy krwi? Krew składa się z osocza i elementów morfotycznych. Elementy morfotyczne to erytrocyty, limfocyty oraz trombocyty, czyli odpowiednio tłumacząc na mniej naukowy język: krwinki czerwone, krwinki białe oraz płytki krwi. Główną rolą krwinek czerwonych jest transportowanie tlenu do każdego zakątka ludzkiego ciała. Na tych krwinkach występują pewne białka, nazywane fachowo antygenami. Antygeny są dwa: antygen A oraz antygen B (no dobrze, antygenów jest o wiele więcej, jest ich kilkadziesiąt, ale te, które omawiamy są najistotniejsze). W zależności od tego, jaki zestaw antygenów występuje na krwinkach danego człowieka, mówimy o konkretnej grupie krwi. Jeżeli na krwinkach czerwonych występuje antygen A, to mówimy o grupie krwi na krwinkach czerwonych występuje antygen B, to mówimy o grupie krwi się, że antygeny występują jednocześnie, a wtedy jeżeli na krwinkach czerwonych występuje zarówno antygen A i antygen B, to mówimy o grupie krwi dojść również do sytuacji, gdy na krwinkach nie ma żadnego antygenu – tak jest w przypadku grupy krwi 0. Tak więc na krwinkach czerwonych znajdują się opisane wyżej antygeny. Z kolei w osoczu krwi znajdują się naturalne przeciwciała, które ukierunkowane są na nieobecny we krwi antygen. I odpowiednio: Grupa krwi A ma w osoczu przeciwciała anty-BGrupa krwi B ma w osoczu przeciwciała anty-AGrupa krwi AB ma w osoczu nie posiada żadnych przeciwciałGrupa krwi 0 ma w osoczu przeciwciała anty-A i anty-B Dodatkowo wchodzi jeszcze w grę antygen D. Jeżeli występuje on w krwi danego człowieka, mówimy, że krew jest Rh (+). Jeśli go nie ma: Rh (-). Antygen D może występować przy każdej grupie krwi. Gdy antygenu D brak jest we krwi (a szacuje się, że nie ma go około 15% ludzi) to w osoczu znajdują się przeciwciała anty-D. Zobacz też: Gazometria krwi [Wyniki, Normy, Cena badania] Rzadkie grupy krwi Najrzadsza grupa krwi na świecie to grupa AB Rh (-). Oznaczenie to mówi nam, że na czerwonych krwinkach znajduje się zarówno antygen A, jak i antygen B, a jednocześnie w osoczu krwi nie ma antygenu D. Zaledwie 1% ludzi w Polsce ma taką grupę krwi, więc jest to również najrzadsza grupa krwi w Polsce. Rzadka grupa krwi to również B Rh (-). Szacuje się, że ma ją około 2% populacji. Inne rzadkie grupy krwi w Polsce i na świecie to A Rh (-) oraz 0 Rh (-). Procentowo rozkład grup krwi przedstawia się następująco: Grupa krwi A Rh+ (32%)Grupa krwi 0 Rh+ (31%)Grupa krwi B Rh+ (15%)Grupa krwi AB Rh+ (7%)Grupa krwi 0 Rh- (6%)Grupa krwi A Rh- (6%)Grupa krwi B Rh- (2%)Grupa krwi AB Rh- (1%) A więc najpopularniejsza grupa krwi to A Rh+, najrzadsza grupa krwi to AB Rh-. Zobacz również: HCT – jak wygląda badanie na hematokryt? Jak interpretować wyniki? Transfuzja krwi Znajomość grup krwi jest bardzo ważna przy jej przetaczaniu, które jest stosunkowo często wykonywanym zabiegiem. Ze względu na obecność różnych przeciwciał we krwi, nie można jej przetaczać dowolnie, ponieważ przeciwciała zaatakowałyby antygeny i w organizmie zaczęłaby szaleć walka na śmierć i życie, która mogłaby się zakończyć bardzo poważnymi powikłaniami, a nawet śmiercią pacjenta. Podczas transfuzji krwi obowiązują następujące zasady: Krew 0 Rh (-) może być przetoczona każdej dla osób posiadających grupę krwi 0 Rh (-) może być jedynie osoba o tej samej grupie z grupą krwi AB można podać dowolną grupę krwi. Jednak krew ta zostanie odrzucona przez wszystkich biorców za wyjątkiem tych posiadających grupę krwi z grupą krwi A odrzuci krew z grupy z grupą krwi B odrzuci krew z grupy A. Ciekawostką jest fakt, że coraz częściej odchodzi się od podawania krwi pełnej na rzecz przetaczania wyodrębnionych składników krwi. Dzięki temu zostaje zminimalizowana ilość obcych substancji, które dostają się do ciała pacjenta. Zobacz też: Cytomegalia – Kto powinien zrobić badanie na obecność wirusa cytomegalii (CMV)? Grupa krwi a konflikt serologiczny Grupa krwi ma kluczowe znaczenie, gdy kobieta zachodzi w ciążę. Dziecko może odziedziczyć grupę krwi po niej lub po swoim tacie. Jeżeli matka nie posiada antygenu D w swojej krwi, a jej partner tak i dziecko odziedziczy grupę krwi po tacie, powstaje tak zwany “konflikt serologiczny”. Zagrożenie staje się poważne zazwyczaj dopiero przy drugiej ciąży. Podczas pierwszego porodu do krwi mamy przedostaje się antygen D i zaczyna produkować przeciwciała dla antygenu D. Pozostają one w krwi kobiety i w czasie drugiej ciąży organizm mamy zaczyna postrzegać dziecko, jako potencjalnego wroga przeciwciała zaczynają atakować układ krwionośny dziecka. Zobacz też: Rozmaz krwi u dzieci [normy i interpretacja wyników] Rodzice pytają o rzadkie grupy krwi Jakie są najrzadsze grupy krwi? Wśród najrzadszych grup krwi należy wymieni 0 Rh-, A Rh-, B Rh- oraz AB Rh-. Jaka jest najrzadsza grupa krwi na świecie? Najrzadszą grupą krwi na świecie jest AB Rh-. Ma ją jedynie 11% populacji. Jaka jest najrzadsza grupa krwi w Polsce? Która grupa krwi jest najrzadsza w Polsce. Podobnie jak na świecie, również w Polsce najrzadszą grupą krwi jest AB Rh-. Ma ją zaledwie 1% Polaków. A Rh (-) – czy to rzadka grupa krwi? Jest to jedna z rzadko występujących grup krwi. Ma ją zaledwie 6% Polaków Czy grupa krwi 0 jest rzadka? Grupę krwi 0 Rh- ma 6% Polaków, zaś 0 Rh+ aż 31%. Ogromnym plusem grupy krwi 0 Rh- jest to, że może być przetoczona każdej osobie niezależnie od jej grupy krwi. Niestety osoby o grupie krwi 0 Rh- mogą dostać jedynie krew ze swojej grupy. Zdrowie w ciąży Opryszczka wargowa w ciąży [przyczyny, objawy, leczenie i skutki] Opryszczka wargowa w ciąży: małe, swędzące pęcherzyki wypełnione płynem, które łatwo pękają powodując rozsiewanie wirusa. W zależności od typu wirusa, który wywołał te nieprzyjemne objawy, może być zlokalizowana zarówno na... Czytaj dalej → Zdrowie w ciąży Ból gardła w ciąży: domowe sposoby na chore gardło w ciąży Ból gardła w ciąży może być uciążliwą dolegliwością. W większości przypadków jednak nie stanowi powodu do niepokoju i w żaden sposób nie wpływa na zdrowie dziecka. Chore gardło w ciąży... Czytaj dalej → Zdrowie dziecka, Zdrowie w ciąży Rotawirus: Szkoła przetrwania Gdy rotawirus dopada mamę i dziecko Leki homeopatyczne, czopki przeciwwymiotne dla dzieci, probiotyki – istnieje wiele sposobów na radzenie sobie z zarażeniem rotawirusami, które najsilniej atakują jesienią i zimą. To... Czytaj dalej → Zdrowie dziecka, Zdrowie rodziców, Zdrowie w ciąży 3 naturalne antybiotyki w diecie dziecka Większość rodziców traktuje antybiotyki jako ostateczność. Nic dziwnego! Kupione w aptece specyfiki niszczą zarówno dobre, jak i złe bakterie, co niesie za sobą szereg konsekwencji. Pierwsze skutki uboczne antybiotykoterapii pojawiają... Czytaj dalej → Zdrowie w ciąży Czy żółte upławy w ciąży to powód do zmartwień? Upławy w ciąży są zjawiskiem całkowicie normalnym, które nie wskazuje na stan chorobowy. Nie oznacza to jednak, że przyszła mama nie powinna zachować wzmożonej czujności. Jeżeli w okresie ciąży pojawi... Czytaj dalej → Zdrowie w ciąży Jakie jest prawidłowe ciśnienie krwi w ciąży? Prawidłowe ciśnienie krwi jest istotną kwestią zdrowotną. Problemy z nim ma około 10 milionów Polaków, a więc 1/3 naszych rodaków! Wszelkie odchylenia od normy w tej kwestii powinny wzbudzać niepokój,... Czytaj dalej → Zdrowie w ciąży Kwas foliowy – właściwości, zastosowanie Kwas foliowy pełni w naszym organizmie niezwykle istotne funkcje. Wpływa na prawidłową budowę i rozwój komórek, pozwala zachować dobre samopoczucie i wspiera zdrowie naszych włosów i paznokci (jest obecny w... Czytaj dalej → Zdrowie dziecka, Zdrowie w ciąży, Choroby niemowląt Mykoplazma: bakteria wywołująca zapalenie płuc. Objawy i leczenie choroby Mykoplasma to bakteria, która wywołuje zakażenia dróg oddechowych i zapalenie płuc. Choroba może pojawić się w każdym wieku, ale szczególnie narażone są na nią małe dzieci. Do zakażenia dochodzi drogą... Czytaj dalej → Zdrowie w ciąży Choleostaza w ciąży – przyczyny, objawy oraz sposoby na cholestazę ciążową Jeśli dokucza ci swędzenie skóry w ciąży, które nie ustępuje mimo ciągłego nawilżania, istnieje prawdopodobieństwo, że dopadła cię cholestaza. Zobacz, na czym polega ta choroba wątroby i dowiedz się, dlaczego... Czytaj dalej → Zdrowie rodziców, Zdrowie dziecka, Zdrowie w ciąży, Badania Mutacja genu MTHFR [objawy, badanie] MTHFR to gen, który współuczestniczy w syntezie enzymu, jakim jest metylenotetrahydrofolian reduktazy. Enzym ten współuczestniczy w przekształcaniu między innymi kwasu foliowego oraz witaminy B12, czyli kobalaminy do postaci aktywnej, którą... Czytaj dalej → Ciąża, Zdrowie rodziców, Zdrowie w ciąży Kiedy ból piersi powinien wzbudzić Twój niepokój? Kiedy kobieta zaczyna odczuwać ból piersi, automatycznie w jej głowie budzi się niepokój. Nie bez powodu tak dużo mówi się teraz o profilaktyce raka piersi, o samobadaniu i regularnych badaniach... Czytaj dalej → Zdrowie w ciąży Różowe plamienie w ciąży – norma czy powód do niepokoju? Z dzieckiem pod piersią każda anomalia, a już na pewno różowe plamienie w ciąży, potrafi przyprawić o gęsią skórkę. Czy zaróżowiona bielizna rzeczywiście sygnalizuje jakieś problemy? Co zwiastuje plamienie w... Czytaj dalej → Zdrowie dziecka, Zdrowie rodziców, Zdrowie w ciąży Inhalacje na kaszel – jak je robić i czym inhalować? Inhalacje na kaszel pozwalają na podanie leku bezpośrednio do tkanek układu oddechowego. Ich zaletą jest wygoda, duże bezpieczeństwo i możliwość wykonywania w warunkach domowych. Można stosować je w przypadku przeziębień,... Czytaj dalej → Dieta w ciąży, Zdrowie w ciąży Herbata z liści malin w ciąży – czy jest bezpieczna? Mimo bogatych właściwości trzeba zachować ostrożność Już od wieków wiadomo, że w przyrodzie drzemie ogromne bogactwo zdrowia. Jedną z takich naturalnych substancji, które mogą korzystnie wpływać na funkcjonowanie naszego organizmu jest napar ze świeżych liści malin.... Czytaj dalej → Zdrowie w ciąży Rwa kulszowa w ciąży – przyczyny, objawy i sposoby łagodzenia bólu Jedną z często dotykających kobiety ciężarne dolegliwości bólowych związanych z plecami, jest rwa kulszowa. Dlaczego kobiety w ciąży narażone są na zaburzenia pracy nerwu kulszowego, czym objawia się atak rwy... Czytaj dalej → Historia Grupy krwi odkrył austriacki lekarz Karl Landsteiner. Dokonał tego w 1901 roku. Zauważył on, że na krwinkach czerwonych występują dwa antygeny, które warunkują zjawisko aglutynacji, czyli zlepiania się ze sobą poszczególnych krwinek. Korzystając z dorobku swojego poprzednika dwóch innych uczonych: Ludwik Hirszfeld wraz z Emilem von Dungernem stworzyli podstawy nauki o grupach krwi. To właśnie oni wprowadzili oznaczenie symbolami A, B, AB, i 0. Takie to właśnie oznaczenie zostało w 1928 roku przyjęte przez państwa na całym świecie. Układ AB0 Jak już wspomniałem podział na grupy krwi związany jest z występowaniem na krwinkach czerwonych pewnych charakterystycznych białek, które określane są mianem antygenów grup krwi. Na erytrocytach występuje wiele swoistych antygenów przez co istnieje wiele układów grup krwi. U człowieka dotychczas opisano 32 takie układy. Jednak nie będziemy się nimi zajmować. Najważniejszym dla nas jest układ grup głównych (AB0) i układ Rh. Obecność antygenu A lub B decyduje o przynależności do jednej z 4 podstawowych grup (A, B, AB, i 0). Przynależność do określonej grupy krwi jest dla człowieka cechą stalą i niezmienną przez całe życie. Zmiana grupy krwi może nastąpić ale nie musi po przeszczepieniu szpiku kostnego (od rodzeństwa lub dawcy niespokrewnionego), ponieważ nowy szpik wytwarza krwinki czerwone z antygenami dawcy. Podstawowe grupy krwi to: grupa O – brak antygenu na krwinkach grupa A – ma na krwinkach antygen A grupa B – ma na krwinkach antygen B grupa AB – ma na krwinkach zarówno antygen A i B Natomiast w surowicy krwi (w uproszczeniu osocza) znajdują się naturalne przeciwciała skierowane przeciwko nieobecnemu antygenowi w krwinkach np. grupa O – przeciwciała anty-A i anty-B grupa A – przeciwciała anty-B grupa B – przeciwciała anty-A grupa AB – nie posiada przeciwciał W przypadku przetoczenia krwi z antygenami, których pacjent nie ma występuje groźna reakcja poprzetoczeniowa. Dlatego należy przetaczać krew tej samej grupy w zakresie ABO. Układ Rh Oprócz antygenów A i B dość duże znaczenie ma również antygen D. Jeżeli ktoś ma w swojej krwi antygen D określany jest jako Rh-dodatni. Przeciwnie, u osoby Rh-ujemnej, antygen D nie występuje. Aż u 85% ludzi występuje czynnik D. Natomiast u pozostałych 15% czynnik ten nie występuje. Jego obecność lub brak nie jest w żaden sposób uzależniona od antygenów A i B, a więc każda z grup A, B, AB , 0 może wystąpić jako Rh + lub jako Rh -. Na przykład krwinka czerwona u osób z grupą AB Rh + będzie zawierała i antygeny A, i antygeny B, i antygeny D. Przeciwciała do antygenów Rh powstają przez kontakt z obcymi krwinkami. Gdy osobie, która ma krew Rh minus poda się krew dawcy Rh dodatniego w osoczu pojawią się przeciwciała anty-Rh. Do układu Rh należy więcej antygenów: C, c, E, e i Cw. Znajomość czynnika Rh jest niezbędna przy przetaczaniu krwi, przeszczepianiu narządów oraz w sytuacji kiedy para planuje zajście w ciążę i jest w tzw. konflikcie serologicznym. Konflikt serologiczny ma miejsce, gdy matka dziecka ma grupę Rh-, a dziecko Rh+. Dziecko w tym przypadku odziedziczyło krew po tacie. Konflikt wystąpi jeżeli to drugie dziecko gdyż pierwsze dziecko takiej pary rodzi się zdrowe. Dzieje się tak gdyż w trakcie pierwszego porodu do krwiobiegu matki dostaje się obcy dla jej organizmu antygen D. Organizm kobiety zaczyna wytwarzać przeciwciała skierowane przeciw antygenowi D. W trakcie drugiej ciąży te przeciwciała przedostają się przez łożysko i zaczynają niszczyć krwinki dziecka. W szpitalu matce takiej zaraz po pierwszym porodzie podawany jest odpowiedni preparat, który niszczy krwinki Rh+ zanim układ odpornościowy kobiety zdąży zareagować. Jest to immunoglobulina. Układ Kell Antygen K jest silnie immunogenny co oznacza, że silnie aktywuje układ odpornościowy. Przeciwciała anty-K to drugi najczęściej występujące przeciwciała u ludzi, zaraz po anty-Rh. U kobiet ciężarnych mogą być przyczyną choroby hemolitycznej noworodków, gdy płód jest K-dodatni. Przeciwciała anty-K powstają często w trakcie masywnych transfuzji, gdy K-ujemny biorca otrzyma krew K-dodatnią. Dlatego powinno się osobom z krwią K-ujemną przetaczać tylko krew K-ujemną. Podsumowanie: Oznaczenie grup krwi ma podstawowe znaczenie przy doborze krwi do przetoczeń wymaganych np. w trakcie wielu zabiegów operacyjnych (np. przeszczepianie narządów), podczas leczenia chorób krwi lub w czasie ciąży. W razie potrzeby podawać trzeba krew identyczną w zakresie przynajmniej tych dwóch układów, a więc osobie z grupą krwi A Rh+ należy podać krew A Rh+. W wyjątkowych okolicznościach chory może otrzymać krew grupy O Rh-. Jest to ważne gdyż organizm ludzki wytwarza przeciwciała przeciwko antygenom z układu ABO, których sam nie posiada i dlatego przetaczać można tylko krew ściśle określonej grupy. Krew i jej składniki powinno przetaczać się zgodnie przynajmniej z układem AB0 i Rh. Tylko w nagłych przypadkach jest dopuszczone przetaczanie krwi innej grupy np. tzw. uniwersalnej 0 Rh-. Rozważając jednak teoretycznie jeżeli masz krew grupy zaznaczonej w pierwszym pionowym rzędzie tabeli to przy transfuzji możesz otrzymać następujące grupy krwi. Grupy krwi 0- 0+ B- B+ A- A+ AB- AB+ AB+ AB- A+ A- B+ B- 0+ 0- Częstość występowania grup krwi w układach AB 0 oraz Rh Dziedziczenie grupy krwi Część cech ludzkich człowiek dziedziczy po rodzicach. Robi to poprzez geny. Grupę krwi u człowieka warunkuje gen, który występuje w kilku odmianach (allelach). Dokładniej mówiąc występuje on w trzech allelach: IA, IB, i0. Dwa pierwsze jak widać po sposobie zapisu (wielka litera I) są allelami dominującymi, a trzeci allelem recesywnym. Trzeba jednak zaznaczyć, że mimo iż są trzy allele warunkujące grupę krwi u ludzi to człowiek dziedziczy tylko dwa z nich: jeden po ojcu a drugi po matce. Dodatkowo jak same nazwy wskazują allel dominujący to taki allel, który dominuje nad drugim w parze. Natomiast allel recesywny to taki, który ustępuje dominującemu. Oznacza to, że allel IA dominuje nad allelem i0 oraz allel IB dominuje nad i0. W jakim zatem stosunku wobec siebie są dwa allele dominujące IA oraz IB ? Allele dominujące są w stosunku do siebie równorzędne, co oznacza, że jeden nie dominuje nad drugim. Podsumowując trzy allele mogą stworzyć następujące 6 par (genotypów): IA IA, IA i0, IB IB, IB i0, IA IB, i0 i0 Uwzględniając dominującą i ustępującą cechę poszczególnych alleli odpowiadają im następujące grupy krwi (fenotyp): IA IA = AIA i0 = AIB IB = B IB i0 = BIA IB = ABi0 i0 = 0 Dziedziczenie grup krwi układu AB0 Rodzic 0 A B AB 0 0 0 lub A 0 lub B A lub B A 0 lub A 0 lub A 0, A, B lub AB A, B lub AB B 0 lub B 0, A, B lub AB 0 lub B A, B lub AB AB A lub B A, B lub AB A, B lub AB A, B lub AB Dziedziczenie w obrębie układu Rh To czy dana osoba ma grupę krwi “ujemną Rh-” czy “dodatnią Rh+” zależy od tego czy na krwinkach czerwonych występuje antygen D. Jeżeli ktoś ma ten antygen ma grupę krwi “dodatnią” jeżeli nie ma go ma grupę krwi “ujemną”. Jak wygląda dziedziczenie w przypadku tego antygenu. Podobnie jak w układzie AB0 w układzie Rh występuje allel domunujący i allel recesywny. Allel D jest allelem dominującym, a allel d jest allelem recesywnym (niemym). jakie zatem mogą powstać pary (genotypy) z takich alleli? D D, D d, d d Uwzględniając dominującą i ustępującą cechę poszczególnych alleli odpowiadają im następujące fenotypy: D D = Rh+ (jest antygen D)D d = Rh+ (jest antygen D)d d = Rh- (nie ma antygenu D) Dziedziczenie grup krwi układu Rh Rodzic DD (Rh+) Dd (Rh+) dd (Rh-) DD (Rh+) DD (Rh+) DD lub Dd (Rh+) Dd (Rh+) Dd (Rh+) Dd lub DD (Rh+) Dd lub DD (Rh+) lub dd (Rh-) Dd (Rh+) lub dd (Rh-) dd (Rh-) Dd (Rh+) Dd (Rh+) lub dd (Rh-) dd (Rh-) Najrzadszą grupą krwi na świecie jest AB Rh (-). Oznacza to, że w krwinkach znajduję się antygen A i B, przy czym w osoczu krwi nie ma antygenu D. Tylko 1 % polaków ma taką grupę krwi. Dowiedz się więcej na temat częstości występowania grup krwi i znaczenia tego zjawiska dla każdego z nas. Jak się rozkłada w populacji grupa krwi? 0 + 38,4% 0 – 7,7% A + 32,3% A – 6,5% B + 9,4% B – 1,7% AB + 3,2% AB – 0,7% Grupy krwi Jak wiemy krew pełni niezwykle ważną funkcję w naszym organizmie, w którym występuje w ilości kilku litrów. Odpowiada ona za odpowiednie dotlenienie oraz odżywanie wszystkich komórek ciała, organów oraz tkanek. Każdy z nas wie, że istnieje coś takiego jak grupa krwi, ale co to takiego właściwie? Grupa krwi jest określana jako zbiór antygenów, które występują na powierzchni krwinek czerwonych. To właśnie ten zestaw antygenów decyduje o tym jaką grupę krwi mamy. Grupa krwi, którą posiadamy jest uzależniona od naszych przodków oraz ich stylu życia. W przypadku gatunku ludzkiego wyróżnia się aż 35 układów grupowych krwi. Grupa krwi ma szczególne znaczenie w przypadku różnych chorób lub zaburzeń, które wymagają np. transfuzji krwi czy przeszczepu narządów. Wśród naukowców istnieje również przekonanie, że to jaką mamy grupę krwi ma duże znaczenie dla naszego zdrowia, upodobań oraz odporności. Układ krwi ABO Układ krwi ABO jest tym najważniejszym z układów, które występują u człowieka. Co ważne w przypadku tego układu antygeny występują nie tylko na powierzchni erytrocytów, ale również na powierzchni niemalże wszystkich komórek ciała – wyjątkiem są tylko neurony. Antygeny w tym układzie są polisacharydami, które powstają już w 6 tygodniu życia płodu, a w pełni się rozwijają w wieku 6-18 miesięcy. Z tego powodu właśnie grupa krwi u dzieci jest określana dopiero po skończeniu 2 roku życia. W tym układzie wyróżnia się cztery podstawowe grupy krwi: A, B, AB oraz O. Warto wiedzieć, że w tym układzie wytwarzany jest antygen H, który w największym stężeniu występuje u osób, które mają grupę krwi O i w przypadku tych osób proces syntezy antygenów zostaje zarówno antygen A oraz B – to mamy do czynienia z grupą krwi AB, a jeśli nie występuje żaden z tych antygenów – jest to grupa krwi O. Grupa krwi O jest tą najstarszą i kiedyś występowała u osób, które żywiły się głównie mięsem. Wraz z rozwojem roślin uprawnych grupa 0 u niektórych osób zaczęła się przekształcać w grupę A, a wędrówki ludów doprowadziły do powstania grupy B. W efekcie doszło również do połączenia grupy A z grupą B i tak powstała grupa krwi AB. Sprawdź jak grupa krwi 0 powinna się odżywiać >Tym czterem najważniejszym grupom krwi przypisuje się konkretne cechy. Wg badań osoby, które mają grupę krwi A są bardziej odporne na infekcje oraz wirusy, ale mogą się u nich pojawiać problemy z brakiem energii, uczuciem ciężkości z uwagi na problem z usuwaniem toksyn z organizmu. U tych osób mogą również pojawiać się trudności w trawieniu białka pochodzenia zwierzęcego, ponieważ ich organizm wytwarza mało kwasów żołądkowych. U tych osób jest naturalna skłonność do występowania zaburzeń w oddychaniu, astmy, anemii. Są bardziej narażone na różne choroby serca lub naczyń wieńcowych, nowotwory, cukrzycę. Mogą się u nich również pojawić trudności z zapamiętywaniem, uczeniem się a nawet stany psychozy. Zgodnie z badaniami osoby z grupą krwi A mogą starać się przeciwdziałać wyżej wymienionym zagrożeniom uzupełniając braki w występowaniu witaminy z grupy B oraz witaminę C. Takim osobom zaleca się stosowanie diety bogatej w ryby, razowe pieczywo, kasze, banany czy rośliny strączkowe, a także chude mięso, zboża, pestki dyni, jajka, chude mleko. Dla tych osób polecana jest dieta wegetariańska. Jeśli chodzi o aktywność fizyczną to w tym przypadku najbardziej odpowiedni powinien być spokojny wysiłek tkj. np. joga, pilaste, tai-chi. Sprawdź jak grupa krwi A powinna się odżywiać >Osoby z grupą krwi B mają zdecydowanie silniejszy system odpornościowy organizmu, dzięki czemu są one mniej narażone na nowotwory oraz choroby układu krążeniowego. W tym przypadku organizm wytwarza więcej kwasów żółciowych, więc te osoby nie powinny mieć problemów trawiennych, a ciężkie oraz tłuste posiłki powinny być szybko trawione. Osoby z tą grupą krwi są jednak bardziej narażone na choroby związane z metabolizmem. Są również bardziej narażone na występowanie paciorkowców oraz gronkowców, częściej chorują na zapalenie gardła, płuc czy zatok. Ich narządy wzroku oraz słuchu również są bardziej narażone na infekcje. W przypadku tej grupy krwi jest również wyższe ryzyko zachorowania na cukrzycę typu II, nadciśnienie czy toczeń. Tak samo jak w przypadku poprzedniej grupy krwi tutaj również zaleca się dietę bogatą w witaminę C oraz witaminy z grupy B. Dla tych osób najlepszą aktywnością fizyczną będzie bieganie, pływanie lub po prostu długi spacer. Sprawdź jak grupa krwi B powinna się odżywiać >Osoby, u których występuje grupa krwi AB określa się jako sprawne fizyczne oraz o większej sile. Takie osoby są mniej podatne na choroby, ale jak już chorują to mogą borykać się z wieloma problemami równocześnie. Trudniej przyswajają witaminy oraz minerały, mają również problemy z trawieniem białka oraz tłuszczów, co może prowadzić do nadwagi. Są również bardziej narażone na występowanie pasożytów układu pokarmowego. U takich osób jest większe ryzyko zachorowania na choroby krążeniowe, infekcje, osteoporozę, nowotwory, grzybicę, również są bardziej podatne na powstawanie zakrzepów krwi. Również dla tej grupy krwi zaleca się stosowanie diety bogatej w źródła witamin oraz minerałów, głównie witamin z grupy B. Dieta tych osób powinna również zawierać niską zawartość cukru, ponieważ wpływa to na utratę energii. Najlepsza aktywność fizyczna w przypadku tych osób to pływanie, jazda na rowerze czy spacery. Osoby mające grupę krwi O mają mocny układ odpornościowy, ale mają one problemy z metabolizmem, przez co łatwiej tyją oraz są narażone na choroby serca, miażdżycę oraz cukrzycę. U tych osób częściej niż u innych mogą wystąpić problemy ze stawami czy zapalenia jelita grubego. Również ich reakcją na stres często są problemy pokarmowe objawiające się rozwolnieniem, zaparciem, wrzodami żołądka czy dwunastnicy. Często odczuwają zmęczenie, więc ich dieta powinna być bogata w witaminy z grupy B oraz białka zwierzęce, które można znaleźć w produktach mięsnych, pełnoziarnistym oraz razowym chlebie, jajkach, orzechach, pomidorach czy roślinach strączkowych. Najlepszą aktywnością fizyczna dla osób z tą grupą krwi powinien być tenis, aerobik czy jazda na nartach. Układ krwi Rh Ten układ krwi również występuje u człowieka i należy do najbardziej zróżnicowanego układu. W tym układzie można wyróżnić aż 49 antygenów, w tym 5 antygenów głównych, które występują tylko i wyłącznie na krwinkach czerwonych. Antygeny główne w tym układzie to: D, C, c, E i e. Określenie Rh+ dotyczy osób, które mają antygen D na powierzchni czerwonych krwinek, a u osób, u których nie ma reakcji czerwonych krwinek z anty-D mówi się o Rh -. Można również wyróżnić osoby, które określa się mianem Rh- oraz Rh+. Jest to sytuacja gdzie występuje tzw. słaby antygen D. Transfuzja krwi W przypadku transfuzji krwi pod uwagę bierze się zasady tkj.: Krew grupy 0Rh- może zostać przetoczona u każdej osoby. Dawca dla osoby z grupą 0Rh może być osoba, która ma identyczną grupę krwi czyli 0Rh-. Osoba z krwią grupy ABRh+ może otrzymać dowolną krew. Osoba z krwią grupy ABRh+ może być dawcą dla osoby, która ma identyczną grupę krwi. W wyniku badań dr Karla Landsteinera, dotyczących przeciwciał, stosuje się również założenia, że: Osoba posiadająca grupę krwi A odrzuci krew o grupie B. Osoba posiadająca grupę krwi B odrzuci krew o grupie A. Osoba z grupą krwi AB może przyjąć każdą grupę krwi, ale zostanie ona odrzucona przez wszystkie inne grupy krwi, może więc przekazać grupę krwi tylko identycznej grupie. Grupa krwi O może przyjmować krew tylko od tej samej grupy, a może przekazywać krew każdemu. Warto również wiedzieć jakie sytuacje mogą spowodować, że sami będziemy potrzebowali przetoczenia krwi i należą do nich: duże krwotoki powstające w wyniku wypadku, podczas operacji, a także niedobory składników krwi, które często dotyczą osób z chorobami szpiku oraz zaburzeniami układu krzepnięcia. Z kolei krew może oddać każda osoba, która jest już pełnoletnia, ale ma mniej niż 65 lat i waży więcej niż 50 kg. Oczywiście choroby są przeciwwskazaniem do bycia dawcą krwi. Krew można oddawać raz na 6 miesięcy i w okresach kiedy samemu nie miało się operacji, badania endoskopem, zakładanych kolczyków a nawet robionego tatuażu. Najbardziej pożądaną grupą krwi, ponieważ najbardziej jej potrzeba, jest ta z czynnikiem Rh-. Badanie krwi – aglutynacja Badanie krwi przeprowadza się obserwując zachowanie krwinek czerwonych pod wpływem działania tzw. surowicy wzorcowej, która zawiera konkretne przeciwciała lub antygeny. Ważne w tym przypadku jest zachowanie kropel krwi i to czy one sklejają się na skutek działania przeciwciał lub antygenów. To sklejanie się kropel krwinek nazywa się aglutynacją. Aglutynacja czyli zlepianie się przeciwciał z antygenami bakterii lub wirusów umożliwia usuwanie tych bakterii oraz ich identyfikację. Tę zdolność do aglutynacji można zaobserwować nawet gołym okiem na specjalnie do tego przeznaczonym szkiełku. W wyniku tego badania możliwe jest ustalenie grupy krwi występującej u badanej osoby. Badanie to pozwala na określenie jednej z 4 grup krwi w układzie AB0: A, B, AB oraz 0. Dodatkowo można również wykazać obecność lub jej brak antygenu D, co pozwala na oznaczenie grupy krwi w układzie Rh. Badanie krwi dostarcza cennych informacji, które są niezbędne w przypadku bycia dawcą lub biorcą krwi. W celu przetoczenia krwi i oznaczenia zgodności jest również konieczna tzw. próba krzyżowa. Znajomość swojej grupy krwi jest również ważna dla określania grupy krwi jaką może mieć nasze potomstwo, a także może być zaleceniem od lekarza. Badanie krwi jest również wskazane przed zabiegiem chirurgicznym, u kobiet w ciąży oraz przed przetoczeniem krwi. Warto również posiadać tzw. krew kartę, która identyfikuje naszą grupę krwi. Dzięki niej można dokonać transfuzji krwi bez konieczności ustalania grupy krwi. Jej koszt to ok. 50 zł wraz z badaniem, a zakupić ją możemy w Regionalnym Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa. Za darmo taką kartę mogą otrzymać osoby, które minimum dwukrotnie były honorowymi dawcami krwi. Warto również wiedzieć, że taka aglutynacja zachodzi również w przypadku pożywienia z konkretnymi grupami krwi, dlatego jedna żywność może być szkodliwa dla jednej grupy krwi, a dla innej wręcz wskazana. W efekcie może dojść do zaburzeń w procesach metabolicznych, a organizm, który chce zwalczyć te szkodliwe intruzy – lektyny (te niszczące czerwone oraz białe krwinki), wytwarza i zużywa mnóstwo energii. Może to doprowadzić do objawów tkj. podrażnienie przewodu pokarmowego, również ostre zapalenia śluzówki jelit, marskość wątroby, utrudniony przepływ krwi przez nerki, problemy z przemianą materii, alergie pokarmowe złe samopoczucie. Dziedziczenie grup krwi – prawdopodobieństwo To, jaką dziecko będzie miało grupę krwi zależy od grupy krwi jego rodziców. Aby potomek miał grupę krwi AB, jego rodzic nie może mieć grupy krwi 0, której posiadacze stanowią dość duży odsetek w społeczeństwie. Statystycznie istnieje zatem bardzo niewielka szansa, aby oboje rodziców miało obie składowe antygenów z grupy AB. Podobnie rzecz ma się z układem Rh, gdzie dziedziczeniu ulega antygen D obecny na erytrocytach danej osoby. Zjawisko dziedziczenia obejmujące antygen D określa się w genetyce mianem „dominującego”, co w prostych słowach znaczy, że wystarczy, aby jeden z rodziców miał ów antygen, by jego dziecko także stało się jego posiadaczem. Aby dziecko nie miało antygenu D, a więc miało grupę krwi Rh(-), dwoje rodziców powinno mieć tą grupę krwi. Warto dodać, że w przypadku gdy dwoje z rodziców ma grupę Rh(+), istnieje 25% szansy, że dziecko będzie miało ujemną grupę krwi. Częstość grup krwi a przetaczanie krwi Optymalną sytuacją jest, gdy przetaczanie krwi odbywa się w warunkach pełnej zgodności pomiędzy jej grupami. Z tego właśnie powodu przed planowanymi zabiegami operacyjnymi wykonuje się tak zwaną „próbę krzyżową” – reakcję laboratoryjną, pozwalającą określić, czy dana grupa krwi jest odpowiednia do ewentualnego przetoczenia dla danej osoby. Niestety nie w każdej sytuacji oznaczanie grup krwi jest możliwe. Sama procedura laboratoryjna wymaga czasu, którego bardzo często brakuje w kryzysowych sytuacjach medycznych, gdy transfuzja potrzebna jest natychmiast ze względu na ryzyko utraty życia lub zdrowia pacjenta (na przykład zaraz po wypadkach komunikacyjnych, gdy poszkodowana osoba traci mnóstwo krwi, co stanowi zagrożenie dla jej stabilności hemodynamicznej). Najbezpieczniej w takich warunkach jest przetoczyć pacjentowi krew z grupy „0” Rh(-). Bez względu na to, jaką grupę krwi ma pacjent, nie ma ryzyka na konflikt w układzie AB0, ani w układzie Rh. Nawet jeśli jest on posiadaczem najrzadszej grupy krwi, obecność w jego organizmie erytrocytów z grupy „0” nie wyrządzi mu żadnej szkody. Jaka grupa krwi jest najrzadsza?4 (80%) 69 głos

grupy krwi na świecie mapa